خواجه نصير الدين الطوسي
51
اخلاق محتشمى ( فارسى )
على فراشى حتف انفى ، كما يموت العير ، فلا نامت اعين الجبناء ترجمه : يكى از بزرگان در حالت نزع گفت : به چندين جنگ رسيدم با لشكرهايى كه بيكبار به روى دشمن رفته بوديم ، و بر همهء تن من موضعى نماند كه برو زخم شمشيرى يا نيزهاى يا تيرى نيست كه در راه خدا بر من آمده است ، و اينك بر جاى ميميرم چنان كه خردشتى ميرد ، پس [ نخوابد ] بخوف « 1 » ما چشمهاى بددلان ! ( 33 ) لأنّه لا كرم « 2 » كبذل النفس ، و لا حميّة كحفظ البيضة ، و لا ربح كثواب اللّه . ترجمه : هيچ كرم چون بذل نفس نبود ، و هيچ حميّت چون محافظت بيضه نبود ، و هيچ سود چون ثواب خدا نبود . ( 34 ) الشهادة درجة قرنت بدرجة النّبوّة ، و لا يوصل اليها الّا بالجهاد ، و النبوّة عطيّة خصّ اللّه من شاء من عباده ، و الجهاد كرامة شاملة لمن وفق فى طلب الوسيلة الى ربّه و ابتغاء مرضاته . ترجمه : شهادت درجهايست كه با درجهء پيغمبرى مقارن كردهاند ، و بشهادت نتوان رسيد الا بجهاد ، و پيغامبرى عطائى [ است ] كه خدا بدان مخصوص گردانيده است كسى را كه خواسته است از بندگان خود ، و جهاد كرامتى شامل است كسانى را كه توفيق طلب نزديكى به دو داده باشند يا رضاى او ميجويند . ( 35 ) الجهاد كمال الشريعة ، لأنّ الشريعة لا تتمّ و لا تظهر الّا به ، و الدّين هو كمال الشريعة ، لانّ الغرض من اقامة الشريعة هو التّديّن بدين الحقّ ، فالجهاد هو من الدّين . ترجمه : جهاد كمال شريعت بود ، چه شريعت تمام و ظاهر نشود الا بجهاد ، و دين كمال شريعت است . چه غرض از اقامت شريعت آنست كه دين حق گيرند پس جهاد از دين باشد . ( 36 ) قيل لبعضهم : لم تلقى نفسك فى المهالك ؟ فقال ، انّ لم آت الموت مسترسلا اتانى مستعجلا . انّى لست آتى الموت من حبّه انّما آتيه من بغضه ، و انّما
--> ( 1 ) - اصل : پس مخوف . ( 2 ) - اصل ، لان الاكرم .